Niezniszczalny sułtan Adnan... nie żyje?
- Jak to się stało? - Kalia go zabiła.
Imponująca niewiasta.
Jak uciekłaś?
Tunelem.
Doceniam wagę tej informacji,
lecz skąd mam wiedzieć, że nie wabisz mnie w pułapkę?
Nigdy, panie. Służę twym interesom.
Tym razem zawiodłaś.
Panie, znakomicie potrafię wynajdywać tych,
którzy będą ci służyć.
Chętnie też zadbam o wszystko, co sprawi ci radość.
Osobiście.
Nie jestem w nastroju, Lena.
Twoja porażka kosztowała zbyt wiele.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
GRISSE
Zakażenie.
Jak się czujesz?
Boli.
Pokaż.
Nie.
Najbardziej boli mnie moja głupota.
Nie myślałem.
Podejmowałem złe decyzje.
Tak bardzo się myliłem!
Jesteś najdzielniejszym mężczyzną, jakiego znam.
Opiekuj się nią,
bracie.
- Zablokowaliśmy tunel. - To nie zatrzyma ich na długo.
Niepotrzebnie pozwoliliśmy jej uciec. De Witt ma nas w garści.
Tędy wejdziemy do miasta w trakcie bombardowania.
Jest nas za mało. Nie uderzymy frontalnie, tylko z zaskoczenia.
Spróbuje nas zaskoczyć.
- Nie może się przedostać. - Zdobywacie budynki i wszystko inne.
Najważniejsze są dokumenty, księgi, zeszyty...
Niech przyjdą.
Zaatakujmy ich i zniszczmy.
- Jak? - Dynamitem.
- Zostało niewielu. Zakończcie to. - Tak jest!
Wyłóżcie ściany tunelu dynamitem.
Kiedy dotrą do blokady, wysadzimy przejście.
Niech mieszkańcy ukryją się w dżungli.
My zostaniemy i będziemy walczyć o wolność.
Holendrzy nie zapomną tego, co im zrobimy.
Zrozum, że zostawiam cię tu dla bezpieczeństwa, bracie.
Wiem, że chcesz pomóc, ale boję się o ten twój słój.
Może i jestem dupkiem, ale porządnym.
Przykro mi z powodu Marana.
Dobry przywódca wie, co to brzemię.
Dziękuję, że zostałeś i pomagasz mi je dźwigać.
- Tak naprawdę bardzo się boję. - Nie musisz.
Bądź taka, jak zawsze. Silna.
Posłaniec od De Witta.
Sprawdź, czy nie ma broni.
Nie.
Do baru.
Czego chcesz?
Mój dowódca daje tobie i twoim ludziom ostatnią szansę. Poddajcie się.
Zależy mu na zeszytach, nie kapitulacji.
Przekazanie ich jest warunkiem kapitulacji.
Wiesz, czym one są, adiutancie?
Tak.
- Powinny zostać zniszczone. - Lepiej je wykorzystać.
I na tym zarobić.
A tacy jak my dalej będą cierpieć i głodować.
Po prostu mi je dasz?
Weź.
Co teraz?
Bezwarunkowa kapitulacja.
Wypijmy za to.
Dopilnujemy, byście mieli sprawiedliwy proces.
Coś ty zrobiła?
Chciałeś to dostać.
Skoro tak, sam musisz spróbować.
Bez obaw.
Dopilnowałam, byś dostał więcej niż ja w obozie.
Co?
Skąd miałam wiedzieć, że schowa broń... w jajach?
De Witt jest zdesperowany.
Pański adiutant nie wrócił.
Do diabła!
Atakujemy dziś w nocy.
Tak jest!
Wkrótce będę w domu, kochana.
Już pijany.
Wreszcie zdołałem się napić bez brata, który cały czas szepcze mi do ucha.
Dawno tak dobrze mi się nie piło.
A może po prostu ci odbiło?
Nie.
Zawsze byłem ten normalny.
Ślicznie wyglądasz.
Artyleria!
Ładować!
Jak najniżej!
Wszyscy cali?
Tak.
Dawać taran!
Idą.
Zniszcz tunel.
Jeszcze raz.
Przecięty kabel.
Podczas ostrzału.
Przebiją się. Musimy wysadzić tunel.
- Gdzie zapalnik? - W budynku.
Zostań tu. Ja pójdę.
Nie!
Zginiesz.
- Idę z tobą. - Nie.
- Chroń Kalię. - Ale...
Żyj, siostro.
Nie!
To pułapka!
Dobrze się spisałeś.
To zasługa Baghdada.
Nic ci nie jest?
Nie. Zostań ze mną.
Nie bój się, kochany.
Kochałam cię...
i nienawidziłam.
Zostań.
Nie odchodź.
Mogłem to przewidzieć.
Zostało nam tylko rozbicie bramy miasta.
Dobry plan.
Niestety dla was twój wybuch nie zabił nas wszystkich.
Chcesz się poddać, De Witt?
Mamy przewagę, a znając ciebie,
poddanie się nie wchodzi w grę.
Wciąż nie zdobyłeś miasta ani zeszytów.
Znajdę je, gdy już wywieszę wasze ciała, by gniły.
Rozejrzyj się, generale.
Receptury rozwiał wiatr.
Niech cię diabli, głupia dziewucho!
Drogo za to zapłacisz!
Wreszcie szanse się wyrównały.
W porządku?
Nie pozwól mu uciec.
Tym razem nie umkniesz, dziwko!
Indie Wschodnie od Afryki dzieli cały świat,
a jednak się spotykamy.
Znam cię.
Przeklęty zabójca.
Ale to nie możesz być ty. Poderżnąłem ci gardło.
Mojemu bratu.
A niech mnie!
- Bliźniaki! - Pracowaliśmy razem.
Nie wiedziałeś, z którym załatwiasz interesy.
Tamtego dnia to mogłem być ja.
- Obaj byliście do niczego. - Nie zabijamy wszystkich.
Na pewno nie bezbronnych niewolników.
Zabójca z sumieniem.
Ironia losu.
Pochlebia mi to, że mnie odszukałeś.
Sam przyszedłeś, generale.
Tutaj. Wynajęła mnie twoja dziwka, Lena.
Zapłacisz za zdradę.
Popełniłeś błąd.
Zabijając człowieka, trzeba się upewnić,
że umrze też jego cień.
Nareszcie!
Śpiąca królewna się obudziła.
Przespałaś kilka dni.
Co robisz? Myślałam, że odszedłeś.
Wybacz. Poszedłem po pomoc.
Pomoc?
Przekonałem naszą Kompanię, by przysłała tu siły.
Szkoda, że nie zdążyliśmy.
Anglicy już tu są?
Chodź.
Gdzie reszta?
- Gdzie Chee? - A jak myślisz?
Yunichi?
Odszedł. Przykro mi.
Co teraz?
Administracja przejdzie w ręce Kompanii.
Aż zawrzemy traktat z Holendrami.
Traktat?
Ruszyli wam na pomoc tylko dlatego,
że powiedziałem im o formułach.
Mogą zmienić układ sił.
W Europie, a nawet na świecie.
Będziemy negocjować warunki współpracy.
Chwilowo obowiązuje coś w rodzaju zawieszenia broni.
Prędzej czy później Holendrzy tu wrócą?
Takie rozmowy mogą się ciągnąć latami.
W międzyczasie Grisse będzie angielskim protektoratem.
- Dobrze się stało. - Niby dlaczego?
Zobaczysz, że różnimy się od Holendrów.
Jesteśmy cywilizowanymi kolonialistami.
Dla podbitych ludów nie ma to różnicy, Moresby.
Nic się nie zmieniło.
Myślałam, że ty jeden to rozumiesz.
Tylko tak mogłem sprowadzić pomoc.
Ratować cię.
Mianowali mnie pełniącym obowiązki gubernatora.
Ironia losu,
lecz może też przeznaczenie.
Życie będzie lepsze.
Nie będziesz się musiała niczego obawiać.
I może ty i ja...
zaczniemy od nowa.
Nie zdradzę swoich ludzi.
Szkoda, że tak to odbierasz.
Zrobiłem to dla ciebie.
Czas, żebym odeszła.
A ty dokąd?
To koniec.
Czas wracać do domu.
Współczuję wam.
- Będziemy o nich pamiętać. - Staniemy na nogi.
To nasza specjalność.
Oby było ci tu wygodnie.
Żal mi tych naszych rozmów.
P.
Jak "pokój".
Obyś go odnalazł.
Jak ja.
Żegnaj, bracie.
Wiedziałem, że cię tu znajdę.
Myślałam, że nie żyjesz.
Mało brakowało.
Czemu odszedłeś?
Zeszyty.
Nie zostały zniszczone?
Przechowałem je.
Któregoś dnia mogą się wam przydać.
Są ważne, ale muszą być w dobrych rękach.
Twoich.
Dokąd się udasz?
Zawdzięczam ci życie.
- Spłacę dług. - Nie musisz tego robić.
Możesz iść, gdzie chcesz.
W takim razie chcę być tutaj.
Czas paktować.
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński